moeder en zoon

Kerk=King

Vanmorgen was ik weer eens in een kerk. Niet met een koor of om te zingen deze keer. Dien werd herdacht voorafgaand aan haar begrafenis. Ze was vriendin van mijn eerste schoonmoeder en moeder van goede vrienden. Werkelijk een aardige, vrolijke en levenslustige dame. Het mooie zilvergrijze haar zat altijd goed. Haar zoon Ben, waarmee ik lang geleden in de klas zat, zou in deze dienst een gedicht voorlezen dat zijn moeder had uitgekozen. Ben had dat beloofd, zo ziek als hij was, maar werd de volgende dag niet meer wakker. In plaats van Ben hebben zijn kinderen het gedicht voorgelezen. Moeder Dien heeft haar zieke zoon maar meegenomen. Mooi idee wel…  dicktipt: King óf Fishermens’friend

 

dickblogtte

een jaar geleden: relatie op slot

 

verdwaald

 

google

Van u weet ik precies hoe en waarom u even langskomt op dickblogt.nl. Ik stalk u gewoon een beetje via facebook, twitter of Linkedin en als u tijd heeft komt u de onzin even lezen. Ik ben daar blij mee. Een enkeling is zelfs geabonneerd op nieuwe berichten,  en dagelijks komen mensen langs die via zoekmachines als Google min of meer toevallig op dickblogt terechtkomen. Soms vindt men waarnaar ze op zoek waren, maar vaak ook niet natuurlijk. Een enkele keer begrijp ik beslist niet waarom Google mensen bij dickblogt brengt. Zo zie ik vanmorgen dat iemand zocht met de zin: “Ik word geil door me tante.”  Daar moet ik dan even over nadenken, dat begrijpt u. Eerst ga ik in gedachten vluchtig langs mijn eigen tantes en kan me daar dan weinig bij voorstellen, hoewel ik toch voorzien ben van een z.g. dirty mind en ruim voldoende fantasie. Ik neem aan dat de zuchtende zoeker terecht is gekomen bij de mooie foto van het onschuldige verhaaltje over Mijn tante Riet. Hij of zij zal het daar vast niet gevonden hebben, maar was vanzelfsprekend van harte welkom. Ieder heeft recht op zijn eigen afwijking zolang je er niemand mee lastigvalt.                    dicktipt: Tantetatjana

dickblogtte

een jaar geleden: Krokut (daar wordt zelden naar gezocht!)

gevallen vrouwentongen

vrouwentongen

We sliepen deze dagen een nachtje in Kasteel Pietersheim in Lanaken, België. We kwamen laat aan want ons was geadviseerd elders te gaan eten, omdat de rest van het kasteel geboekt was voor een studentenfeest. De steden Genk en Hasselt liggen dicht in de buurt en kennelijk wordt daar behoorlijk gestudeerd. Ik vermoed dat het studenten waren in de BioMedica, maar heb geen enkel bewijs voor deze veronderstelling. We hadden natuurlijk nog dorst en mochten discreet aanschuiven aan de zijkant van de bar.  In de zaal waar wij de volgende morgen aan het ontbijt verwacht werden, werd nu volop gedanst door chique aangeklede jongens en meisjes. Op een enkele avondjurk na waren alle studentes in extreem kort gala en vrijwel alle jongemannen hadden ergens een knap colbertje geleend. De corpsballen waren goed herkenbaar aan de rood-blauwe sjerp onder de jasjes en hun veel zelfverzekerder optreden. Onze reisgenoot die ooit zelf in België studeerde, meende dat in de tijd dat hij afstudeerde de galajaponnekes ruimer zaten en de studentes veel slanker leken. Inderdaad viel ook mij op dat ik in mijn ver vervlogen damesmodejaren deze meisjes stuk voor stuk (want die zaten er ook bij) een maatje groter zou hebben geadviseerd. Na drie biertjes waren we uitgekeken en vonden tussen alle feestende studenten de prachtige eikenhouten trap. Pas de volgende morgen, toen we dezelfde trap naar beneden namen viel het geluid van de oorverdovend krakende treden op. Dat hadden we door de muziek en feeststemming niet eerder opgemerkt. De enorme Sansevieria die de avond ervoor languit op de grond lag in de hal boven, stond weer keurig rechtop. Van het feest waren nauwelijks sporen te zien op een enkel vergeten glas in de vensterbank na en wat scherven op het bordes. Op de parkeerplaats meden we omzichtig de plekken waar de overmoedige eerstejaarsstudenten wat onwel waren geworden. Verraderlijk, dat Belgische bier. dicktipt: La Trappe 

dickblogttePinksteren, een jaar geleden:  een raadsel

dickblogt in opdracht

schrijven-550x412

Genoeg geoefend nu. In minder dan twee jaren zijn mijn “feelgood” verhaaltjes meer dan vijftigduizend keer gezien (en naar ik hoop ook gelezen). Het zijn ruim 330 sollicitaties naar uw opdracht. Misschien valt dickblogt® op deze plek dan terug naar één verhaal per week, maar het zou prima zijn als ik de tijd die dan overblijft voor u aan het schrijven ben.

Waarmee kan ik u helpen? Een gedicht of een lied voor een jubileumfeest of plechtigheid? Een advies over de tekst op uw site of folder? Ontbreekt u de tijd of de inspiratie om uw bedrijf of stichting regelmatig onder de aandacht te houden in de Social Media? Twijfelt u over de tekst voor een uitnodiging of mailing? Ik help u graag. Zet dickblogt® gerust aan het werk!

reageert

 

 

dick inspireert diap

 

zeker weten

StefanKrause

Vanmorgen las ik een aardige quote van Jan Terlouw. In mijn ogen altijd al een aardige man met een mooie, vriendelijke stem.Twee weken geleden had ik het genoegen om een competitiewedstrijdje te verliezen van zijn zoon. Ook een aardige kerel. Het advies, het motto van Terlouw is: “Hoed u voor mensen die dingen zeker weten.” Het zal lang niet altijd opgaan, maar ik vind het wel een mooie gedachte dat, hoe meer je leert en hoe wijzer je wordt, hoe meer je beseft dat je maar weinig zeker weet. Met de steun van een paar glazen wijn zal ik ook best af en toe een enkele stelligheid aan mensen hebben opgedrongen, maar meestal probeer ik toch een gezonde twijfel in te bouwen in mijn eigen(wijze) afkondigingen. Het meest zielig vind ik mensen die hun mening onderstrepen door er “en dat zal ik altijd blijven zeggen” aan toe te voegen. Die hoeven we daarna dus eigenlijk niet meer te spreken. Een andere man die ik wel graag hoor is Maarten van Roozendaal. Alweer een aardige man met een bijzondere stem. Een foto en een mooi liedje van hem staan hier. Ook van hem krijgt u een mooie lijfspreuk mee: Geduld wordt beloond, zelfs als het weinig meer is dan besluiteloosheid in vermomming”. Ik houd wel van mensen die aan dingen, en zeker aan hun eigen opvattingen twijfelen. Zeker is ook vaak zo ontzettend saai. Teveel van het een of het ander is meestal erg vervelend, maar zelfvoldane stelligheid boezemt mij meestal niet veel vertrouwen in. Afgelopen week kreeg ik weer eens wat ongevraagd advies van iemand die ik niets had gevraagd. Hij schreef als antwoord op een vraag die ik niet stelde: Een gezond verstand, en het dan gebruiken ook. Een advies als dit doet het overal goed. Ooit verzonnen en gaat kennelijk al een leven lang mee. Deze man twijfelt duidelijk geen moment. De Belgische benadering bevalt mij eigenlijk het best: dicktipt: “Ik weet het wel zeker, denk ik.”

foto: Stefan Krause.

opgeleukt

deco1

deco4

De taxushaag op het dak was helemaal aan zijn einde. Bevroren, bruin, morsdood. Die kale muur van de buren als achtergrond voor een rek van betonijzer, begroeid met Hedera was erg saai zolang het rek nog niet weelderig begroeid is. Deze week begon ik één vakje van het betonijzer te versieren met een restje gekleurd ijzerdraad en ik kon niet meer stoppen. Soms heb ik dat. De volgende morgen stond het rek te glimmen in het zonlicht en ik heb er snel nog wat kleurtjes bijgehaald bij het tuincentrum. Mijn armen zijn wat gehavend van het ruwe ijzer maar dat was het waard. Ik heb inmiddels een foto naar Jorna van Huis&Tuin gestuurd en ben vanzelfsprekend benieuwd wat ze er van vindt. Ik wil wel op TV als creatieve betonvlechter, maar laat dan natuurlijk eerst nog even een artistieke staart groeien. Enkele jaren ervaring als etaleur gaat nooit in je koude kleren zitten zoals u ziet. Hieronder nog de foto van het basismateriaal. Ik verwacht dat aan het eind van de zomer er door de Hedera niets meer van te zien is, maar dan hebben we deze periode toch maar mooi opgeleukt. dicktipt: blingrek

het basismateriaal

dickblogtteEen jaar geleden: asante sana

in mei

ooievaar2

ooievaar

Gisteren hebben we weer eens een dagje gegolfd op een “vreemde” baan, een beetje verder van huis. Prachtig weer en een bijzonder mooie golfbaan in Hoog Keppel. Vergeleken met de drukke, wat commerciëlere accommodaties een vriendelijke verademing. De verschuldigde greenfee en kosten van de consumpties moet je zelf maar afrekenen via de pinautomaat of in het kluisje deponeren. Het koele lentebokje mag je ook zelf tappen, want er is geen bediening. De vereniging is opvallend gastvrij en geeft gasten erg veel vertrouwen. Ook het ooievaarsechtpaar dat trouw zit te broeden op hun nest met eieren heeft alle vertrouwen in de golfers. Het gaat al jaren goed kennelijk. Af en toe zie je de vader met prachtige slagen klepperend rondvliegen om een kikker te verschalken, maar op de foto zitten ze zich samen op hun hoge uitkijkpost te verbazen over het domme spelletje. U weet, ik ben een fotograaf zonder talent en zonder camera, maar dit plaatje wilde ik toch graag met u delen. dicktipt: de Keppelse golfclub.

dickblogtteEen jaar geleden: de Watervallen van Ermelo

.

uitzicht2

defile

Vanmiddag heb ik mijn oude vader (1916) even uit zijn rustige rusthuis meegelokt naar de herrie van het centrum op de laatste Koninginnedag. Hij heeft een groot deel van zijn leven op dit adres gewoond, maar dat is toch alweer 37 jaar geleden. Een ritje van vijf minuten en vervolgens tien minuten om samen de trap op te klimmen. Bij de laatste en grootste trede heb ik mijn schouder er maar even onder gezet. Na een paar minuten uithijgen op de bank bij de twaalfde herhaling van de handtekening van Beatrix, vroeg hij of er iets te doen was in de Stationsstraat. Vervolgens heeft hij met een passend drankje bij de hand een kwartiertje uit het raam gekeken vanaf een krukje. De laatste maanden laat hij zijn gehoorapparatuur thuis in de vensterbank liggen. Hij vindt het onzin om die dingen de hele dag te dragen om die paar zinnen die er dagelijks tegen hem gesproken worden. Van de oorverdovende herrie uit de talloze luidsprekers heeft hij dus gelukkig niet alles meegekregen. Na dat kwartier stond hij op met de karakteristieke woorden: “De rest is net zo, breng me maar weer naar huis.” De trap naar beneden ging een stuk vlotter. Als je zevenennegentig bent zie je Koningen en Koninginnen komen en gaan. Niks bijzonders. dicktipt:Amalia

uit zicht

uitzicht

Twee warme dagen waren voldoende om de leilinden voor mijn raam weer groen te laten uitlopen en de regen van vandaag doet de rest. Volgende week om deze tijd is de overkant van de straat volledig uit het zicht en blijven mijn rapportages over het altijd weer boeiende straatbeeld beperkt tot “mijn” helft. Enerzijds prettig omdat ik minder zal worden afgeleid, maar aan de andere kant, de overkant dus, ga ik weer veel missen. Ik weet, het is geen Zandvoort, geen Scheveningen, laat staan Saint Tropez, maar er schuift zelfs hier allerlei moois voorbij, vooral bij mooi weer. In voorjaar en zomer richt ik mij wat meer op de achterkant, waar vanmorgen in de stromende regen de nieuwe vijfzits terrasbank werd afgeleverd, in afwachting van meer zomer. Vrij naar de Telfort reclame: Wie had dat gedacht? Vorig jaar nog krap op de bank, nu plotseling weer alle ruimte! Ook aan de achterkant is het voorjaar. Wij stoppen rigoureus met de Agapantussen, hoe mooi ze ook waren. Ondanks alle noppenfolie en goede zorg zijn ze allemaal weer naar de knoppen i.p.v. in de knop. We zijn er klaar mee. Deze zomer staat in het teken van de lavendel. Een laag haagje rechts en een wat hogere aan de linkerkant, dan zitten we straks breeduit op de nieuwe bank óók lekker uit zicht. dicktipt: lavendula

.