en hij neemt René van Barneveld mee naar de reünie van art,food&friends op 23 juni in Het Koetshuis. Samen met de verwennerij van Wentz en nog drie prachtige acts maakt dat weer een fantastische zondagmiddag. dicktipt: slide inside*

*vraag naar de voorwaarden ,-)

Genoeg geoefend nu. In minder dan twee jaren zijn mijn “feelgood” verhaaltjes meer dan vijftigduizend keer gezien (en naar ik hoop ook gelezen). Het zijn ruim 330 sollicitaties naar uw opdracht. Misschien valt dickblogt® op deze plek dan terug naar één verhaal per week, maar het zou prima zijn als ik de tijd die dan overblijft voor u aan het schrijven ben.

Waarmee kan ik u helpen? Een gedicht of een lied voor een jubileumfeest of plechtigheid? Een advies over de tekst op uw site of folder? Ontbreekt u de tijd of de inspiratie om uw bedrijf of stichting regelmatig onder de aandacht te houden in de Social Media? Twijfelt u over de tekst voor een uitnodiging of mailing? Ik help u graag. Zet dickblogt® gerust aan het werk!

De vraag bij deze foto had kunnen zijn: Ziet u verschil tussen haar beide ogen?

Het plaatje pikte ik van facebook. Meer van dit leuks staat b.v op www.imgur.com , maar omdat het een beetje flauw was om u alleen voor dit plaatje hierheen te lokken hieronder nog de enige echte Ruby Tuesday. Het is dinsdag immers. dicktipt: meezingen!

Een jaar geleden postte ik ook iets met mooie ogen.

Vanmorgen las ik een aardige quote van Jan Terlouw. In mijn ogen altijd al een aardige man met een mooie, vriendelijke stem.Twee weken geleden had ik het genoegen om een competitiewedstrijdje te verliezen van zijn zoon. Ook een aardige kerel. Het advies, het motto van Terlouw is: “Hoed u voor mensen die dingen zeker weten.” Het zal lang niet altijd opgaan, maar ik vind het wel een mooie gedachte dat, hoe meer je leert en hoe wijzer je wordt, hoe meer je beseft dat je maar weinig zeker weet. Met de steun van een paar glazen wijn zal ik ook best af en toe een enkele stelligheid aan mensen hebben opgedrongen, maar meestal probeer ik toch een gezonde twijfel in te bouwen in mijn eigen(wijze) afkondigingen. Het meest zielig vind ik mensen die hun mening onderstrepen door er “en dat zal ik altijd blijven zeggen” aan toe te voegen. Die hoeven we daarna dus eigenlijk niet meer te spreken. Een andere man die ik wel graag hoor is Maarten van Roozendaal. Alweer een aardige man met een bijzondere stem. Een foto en een mooi liedje van hem staan hier. Ook van hem krijgt u een mooie lijfspreuk mee: Geduld wordt beloond, zelfs als het weinig meer is dan besluiteloosheid in vermomming”. Ik houd wel van mensen die aan dingen, en zeker aan hun eigen opvattingen twijfelen. Zeker is ook vaak zo ontzettend saai. Teveel van het een of het ander is meestal erg vervelend, maar zelfvoldane stelligheid boezemt mij meestal niet veel vertrouwen in. Afgelopen week kreeg ik weer eens wat ongevraagd advies van iemand die ik niets had gevraagd. Hij schreef als antwoord op een vraag die ik niet stelde: Een gezond verstand, en het dan gebruiken ook. Een advies als dit doet het overal goed. Ooit verzonnen en gaat kennelijk al een leven lang mee. Deze man twijfelt duidelijk geen moment. De Belgische benadering bevalt mij eigenlijk het best: dicktipt: “Ik weet het wel zeker, denk ik.”

foto: Stefan Krause.

Staat onze wereld fel in brand
pak alsjeblieft mijn hand.
Sla, raak ik bedolven onder steen
je armen om me heen.
Verplettert ons de schuldenlast
hou me nog stevig vast.
Druk als de laatste uren slaan
me dicht tegen je aan, want
als jij me vasthoudt gaan we samen.
Allah, Krishna, Jezus, amen.

foto: slachtoffers ramp Savar, Bangladesh. Taslima Akhter

.

De taxushaag op het dak was helemaal aan zijn einde. Bevroren, bruin, morsdood. Die kale muur van de buren als achtergrond voor een rek van betonijzer, begroeid met Hedera was erg saai zolang het rek nog niet weelderig begroeid is. Deze week begon ik één vakje van het betonijzer te versieren met een restje gekleurd ijzerdraad en ik kon niet meer stoppen. Soms heb ik dat. De volgende morgen stond het rek te glimmen in het zonlicht en ik heb er snel nog wat kleurtjes bijgehaald bij het tuincentrum. Mijn armen zijn wat gehavend van het ruwe ijzer maar dat was het waard. Ik heb inmiddels een foto naar Jorna van Huis&Tuin gestuurd en ben vanzelfsprekend benieuwd wat ze er van vindt. Ik wil wel op TV als creatieve betonvlechter, maar laat dan natuurlijk eerst nog even een artistieke staart groeien. Enkele jaren ervaring als etaleur gaat nooit in je koude kleren zitten zoals u ziet. Hieronder nog de foto van het basismateriaal. Ik verwacht dat aan het eind van de zomer er door de Hedera niets meer van te zien is, maar dan hebben we deze periode toch maar mooi opgeleukt. dicktipt: blingrek

Een jaar geleden: asante sana

Gisteren hebben we weer eens een dagje gegolfd op een “vreemde” baan, een beetje verder van huis. Prachtig weer en een bijzonder mooie golfbaan in Hoog Keppel. Vergeleken met de drukke, wat commerciëlere accommodaties een vriendelijke verademing. De verschuldigde greenfee en kosten van de consumpties moet je zelf maar afrekenen via de pinautomaat of in het kluisje deponeren. Het koele lentebokje mag je ook zelf tappen, want er is geen bediening. De vereniging is opvallend gastvrij en geeft gasten erg veel vertrouwen. Ook het ooievaarsechtpaar dat trouw zit te broeden op hun nest met eieren heeft alle vertrouwen in de golfers. Het gaat al jaren goed kennelijk. Af en toe zie je de vader met prachtige slagen klepperend rondvliegen om een kikker te verschalken, maar op de foto zitten ze zich samen op hun hoge uitkijkpost te verbazen over het domme spelletje. U weet, ik ben een fotograaf zonder talent en zonder camera, maar dit plaatje wilde ik toch graag met u delen. dicktipt: de Keppelse golfclub.

Een jaar geleden: de Watervallen van Ermelo

.

refrein:

Een jaar geleden: Het loopt lekker!

.

Vanmiddag heb ik mijn oude vader (1916) even uit zijn rustige rusthuis meegelokt naar de herrie van het centrum op de laatste Koninginnedag. Hij heeft een groot deel van zijn leven op dit adres gewoond, maar dat is toch alweer 37 jaar geleden. Een ritje van vijf minuten en vervolgens tien minuten om samen de trap op te klimmen. Bij de laatste en grootste trede heb ik mijn schouder er maar even onder gezet. Na een paar minuten uithijgen op de bank bij de twaalfde herhaling van de handtekening van Beatrix, vroeg hij of er iets te doen was in de Stationsstraat. Vervolgens heeft hij met een passend drankje bij de hand een kwartiertje uit het raam gekeken vanaf een krukje. De laatste maanden laat hij zijn gehoorapparatuur thuis in de vensterbank liggen. Hij vindt het onzin om die dingen de hele dag te dragen om die paar zinnen die er dagelijks tegen hem gesproken worden. Van de oorverdovende herrie uit de talloze luidsprekers heeft hij dus gelukkig niet alles meegekregen. Na dat kwartier stond hij op met de karakteristieke woorden: “De rest is net zo, breng me maar weer naar huis.” De trap naar beneden ging een stuk vlotter. Als je zevenennegentig bent zie je Koningen en Koninginnen komen en gaan. Niks bijzonders. dicktipt:Amalia

Twee warme dagen waren voldoende om de leilinden voor mijn raam weer groen te laten uitlopen en de regen van vandaag doet de rest. Volgende week om deze tijd is de overkant van de straat volledig uit het zicht en blijven mijn rapportages over het altijd weer boeiende straatbeeld beperkt tot “mijn” helft. Enerzijds prettig omdat ik minder zal worden afgeleid, maar aan de andere kant, de overkant dus, ga ik weer veel missen. Ik weet, het is geen Zandvoort, geen Scheveningen, laat staan Saint Tropez, maar er schuift zelfs hier allerlei moois voorbij, vooral bij mooi weer. In voorjaar en zomer richt ik mij wat meer op de achterkant, waar vanmorgen in de stromende regen de nieuwe vijfzits terrasbank werd afgeleverd, in afwachting van meer zomer. Vrij naar de Telfort reclame: Wie had dat gedacht? Vorig jaar nog krap op de bank, nu plotseling weer alle ruimte! Ook aan de achterkant is het voorjaar. Wij stoppen rigoureus met de Agapantussen, hoe mooi ze ook waren. Ondanks alle noppenfolie en goede zorg zijn ze allemaal weer naar de knoppen i.p.v. in de knop. We zijn er klaar mee. Deze zomer staat in het teken van de lavendel. Een laag haagje rechts en een wat hogere aan de linkerkant, dan zitten we straks breeduit op de nieuwe bank óók lekker uit zicht. dicktipt: lavendula

.