Ze hadden mij gewaarschuwd. Vanaf nu word je vaker uitgenodigd voor een begrafenis dan voor een bruiloft. Niet dat ik nou zo gek ben op bruiloften; integendeel, maar ter afwisseling van al die crematies en begrafenissen begin ik er zo langzamerhand naar uit te zien. Twee weken geleden nog vriend P, en vandaag Nico (1943) weggebracht. De nabestaanden vast en zéker, maar ik ben er nu ook wel even klaar mee, hoop ik. Prachtig hoor, die muziek en indrukwekkend die toespraken. Allerliefst en vertederend, die kleinkinderen. Koffie met cake en oude bekenden maken het na afloop soms best gezellig, maar ik begin naarstig te verlangen naar zo’n ongecompliceerde bruiloft met bladen bier en psv (port, sherry, vermouth). De polonaise halverwege trotseer ik graag en als men er op staat sluit ik nog aan ook. Héérlijk die bruiloften op de Veluwe. Je drukte de ober bij het eerste rondje een rijksdaalder in de hand en de rest van de avond bleef hij rennen met bier op kosten van het bruidspaar of zijn leven er van afhing. Het waren verschrikkelijke avonden waarbij de goedbedoelde bitterballen en andere borrelhappen niet konden opwegen tegen de terreur van de artistieke bijdragen van de neven en nichten. Het was hartverscheurend plat, maar ik verlang werkelijk terug naar die tijd met bruiloften en de bijbehorende geboortegolf. Ik ben even helemaal uitgecondoleerd, dus doe mij een plezier en blijf voorlopig gezond. Eerst weer wat champagne en bruidstaart en ik laat u wel weten wanneer mijn meeleven weer voldoende is opgeladen. Alle liefs voor de weduwen, maar nu weer eens dansen met de bruid. dicktipt: dansen tot het je foxtrot uit komt!
