een rode Vespa

Het is zéker drieenveertig jaar geleden. Ik was een jaar of zestien en kocht van neef PietHein voor veertig gulden deze prachtige scooter. Veertig gulden! Vandaag zou ik er graag € 400,- of meer voor betalen als er zoiets moois te koop stond op Marktplaats. Mijn vader had me verboden erop te rijden omdat ik nog geen 18 en dus onverzekerd was. De eerste weken voldeed een rondje in de tuin nog wel, maar daarna kon ik het niet laten om er af en toe mee naar Elisa die bíjna net zo mooi was te rijden. Mijn verstandige vader zag me een keer langskomen en zwaaide vrolijk, maar de volgende dag was de scooter verdwenen. Niet aan de ketting gelegd met een zwaar hangslot of ergens ver weg in een schuur verstopt, maar weggegeven. Ik zal vast en zeker en paar weken gezeurd en gedramd hebben, maar ik heb de Vespa nooit weer teruggezien. Van Elisa heb ik geen foto’s meer, maar van de Vespa gelukkig nog wel. Zou hij nog lopen?

Mijn oudste zoon heeft er laatst een gekocht op Marktplaats. Niet zo’n sierlijke rode met fragiele rondingen, maar een stoere mat-zwarte Heinkel oldtimer. Hij heeft al lang de leeftijd en rijdt rondjes met kleinzoon Max. Een prachtig gezicht, maar wat was het mooi geweest als ze op die rode Vespa van PietHeijn hadden kunnen rijden! Morgen ga ik mijn vader in het rusthuis nog eens vragen aan wie hij destijds mijn scooter weggaf. Hij is vijfennegentig, maar hij weet het vast nog. Ben benieuwd of hij het vertelt, de oldtimer. Hij loopt ook nog…


Oude Meesters

Een prachtig zelfportret. U ziet ogenblikkelijk dat ik het niet zelf heb geschilderd. Olie op canvas, geschilderd omstreeks 1630 door een vrij bekende Nederlander. Klopt, goed geraden, die was het! Dit doek, al of niet in combinatie met nog een stuk of zeven werken uit dezelfde periode is te koop. Een goede bekende van mij heeft ze in de aanbieding. Vanzelfsprekend mét certificaten van echtheid, de opdracht tot verkoop, foto’s en taxaties. Vooral omdat ik er in het geheel geen verstand van heb, lijkt het me zo heerlijk om zo’n doek aan de man te brengen. De eigenaar heeft een hekel aan veilingen, dus dat is helaas geen optie. Hij mag het zeggen! Lang geleden verkocht ik samen met een vriend 150 ton zonnebloemolie in drums aan een vriendelijke Rus, niet geplaagd door enige kennis van zaken. Achteraf levensgevaarlijk, maar het ging wonderwel goed. Beginnersgeluk heet dat. Waarom zou dit, met uw hulp, niet nogmaals met een paar waardevolle Oude Meesters kunnen? Ik beloof u een serieus percentage van mijn bescheiden fee of op zijn minst een foto van u met de Oude Meester. (Nee, die is inmiddels overleden, maar met het schilderij bedoel ik.) Via de optie “share” kunt u deze aanbieding delen met al uw contacten. Dat is heel modern! Ik zie uw vragen of opmerkingen graag tegemoed en breng u desgewenst in contact met de verkoper. Onderstaand schilderij zit helaas niet in deze collectie, maar ik weet waar het hangt! dicktipt: Ga eens wat vaker naar een museum.

Reageer!

Willy is free!(slot)

Een dezer dagen las ik een aardig twitterbericht met de tekst: ‘Als je verkracht wordt kan je maar beter zorgen van onbesproken gedrag te zijn.” Wij begrijpen de gedachte hierachter. Het kamermeisje met de stofzuiger had nogal gelogen hier en daar en ook nog banden met veroordeelde criminelen, dus werd haar verhaal niet geloofd. De wereld was in twee kampen verdeeld zoals zo vaak. Je bent voor DSK of tegen hem. Ik ben er dus ook van overtuigd dat de helft van de verslaggevers, de helft van de rechters, en de helft van de rechercheurs hem graag hadden veroordeeld. Uit mijn eerdere “posts” (een behoorlijk naar woord eigenlijk) zou u de conclusie kunnen trekken dat ik mij meer het lot van DSK aantrek dan dat van het (tot voor kort onfortuinlijke) kamermeisje. Dat is slechts ten dele waar. Het zou mij niet verbazen als het kamermeisje binnenkort ontslag neemt en de stofzuiger definitief aan de wilgen hangt, mede door een financiële meevaller in de vorm van een klein afgedwongen fortuin. De veelbelovende carrière van DSK hangt ook hoog te drogen in de wilgen. Hij zal het verdiend hebben; is het niet deze, dan wel een vorige keer. Ik ben inderdaad wel blij met zijn vrijspraak. Het lag er naar mijn smaak te dik bovenop. In deze zaak lijkt er maar één winnaar te zijn: Mevrouw Christine Lagarde, maar naar haar loopt ook nog een onderzoekje geloof ik. dicktipt: zelf zuigen.

binnen zitten

De afgelopen jaren mocht ik een beetje meekijken over de schouder van een veroordeelde. Geschrokken over de berichten van zijn arrestatie stuurde ik zijn zusje een email. “Ik hoop dat die vervelende roddel niet waar is”, schreef ik. Het was waar. Ik beloofde haar en haar moeder dat ik af en toe met hem zou schrijven. De uitspraak werd tweeënhalfjaar, waarvan een halfjaar voorwaardelijk. Nu, twee jaar en negenenveertig brieven later komt hij vrij. Een ding is mij inmiddels duidelijk; het leven achter tralies is ook in Nederland beslist geen pretje. Eigen schuld, geen enkel pardon. Ook hijzelf weet dat hij deze straf tot op de laatste dag heeft verdiend. Nog een paar weken, nog één brief en hij mag opnieuw beginnen het vertrouwen van zijn familie en vrienden terug te winnen. Ook deze volgende twee jaren zullen niet eenvoudig zijn. Werk zoeken, een houding vinden, je leven weer oppakken, bekenden tegenkomen. De Reclassering helpt ex gedetineerden met de eerste stappen in vrijheid. Daarvoor zijn ze in het leven geroepen. Hier en daar zullen ze zeker goed werk doen, maar in dit geval lees ik er weinig positiefs over. Twee maanden voor zijn vrijlating blijkt niemand dat te weten. Alle aangevraagde proefverloven worden op het laatste moment ingetrokken. Tegenstrijdige rapportages en de adviezen van “deskundigen” spreken elkaar tegen. De kans op recidive schat de ene psycholoog op nul en een ander op groot. Tot op drie weken voor het einde van de gevangenisstraf durft men het niet aan en geldt er een omgevingsverbod voor zijn oude woonplaats. En waar denkt u dat hij een woning krijgt toegewezen? U raadt het al; in zijn oude woonplaats. Voor het eerste proefverlof dat dus twee weken voor zijn vrijlating plaatsvindt (!) geldt nog wel een alcoholverbod. Veertien dagen later mag hij het zelf uitzoeken. Maakt u zich geen zorgen. Ik ben geen deskundige maar weet dat die eerste psycholoog gelijk heeft. De kans op herhaling is nihil. De gevangenisstraf op zich was loodzwaar, maar mijn vijftig brieven nóg zwaarder. Hij zal zich driemaal bedenken voordat hij opnieuw in de fout gaat. Een hoop verdriet plus twee jaren vergooid. Hoogste tijd om het leven buiten weer op te pakken. Het is prachtig buiten!



backhans

Hans’ backhand

De enorme uitdaging voor deze column is dit keer een verhaal te schrijven over iets wat er niet is. Het onderwerp bestaat niet en het is de vraag of het er ooit van komen gaat; de backhand van Hans. De laatste tien jaar zijn mijn gewonnen singeltjes op één hand te tellen en de meeste daarvan waren tegen Hans. Mocht hij ooit op het idee komen om te stoppen met tennis, wat wij op zich best zouden kunnen begrijpen, dan zou mij dat bijzonder aan het hart gaan. Het is niet ondenkbaar dat ik dan aanbied zijn contributie voor hem te blijven betalen. Mocht het dan al zo diep zitten dat hij ook daarmee niet is over te halen, dan rest mij niets dan zelf ook te stoppen. Wat normaal gesproken bij het serveren een voordeel is, blijkt bij de backhand kennelijk een enorme handicap. Té lange benen maken het onder de bal kruipen een stuk moeilijker, vooral als ze van nature ook nog wat stijf zijn. Hij heeft de laatste jaren werkelijk een veelvoud van het contributiegeld uitgegeven aan tennislessen. Om niet op te vallen doet hij dat op Strokel. Vooralsnog lijkt het erop dat de trainer daar het plan heeft opgesteld om met Hans écht op nul te beginnen. Daartoe moest hem eerst alles wat hij wél kon zorgvuldig worden afgeleerd. In dat stadium lijkt hij nu al enige tijd te zitten, waarbij het opvalt dat het plezier in tennis bij hem op onverklaarbare wijze er niet onder lijdt. Wij voorzien hem wekelijks van ontelbare waardevolle tips waarbij hij steeds aangeeft deze te begrijpen. Johan neemt regelmatig de eerste service met hem door en Frits werkt aan zijn tweede. Ik beperk mij tot het roepen van “ja nu!” als hij het racket naar achteren moet bewegen en Louis maant hem voortdurend tot kalmte en geduld tijdens de spaarzame rally’s. Serge is zijn grote voorbeeld en Hans bood hem al eens zijn motor aan in ruil voor een scorende topspin backhand. Tóch voorspel ik u dat het uiteindelijk onze aanwijzingen zullen zijn die hem over het morsdode punt heen helpen. Wij investeren per slot van rekening niet voor niets jarenlange ervaring in zijn ontwikkeling, maar stellen er vanaf nu voor het eerst wel een voorwaarde aan. Zelf kwam hij al op het goede idee te stoppen met squash, wat verbetering van zijn slagen jarenlang verhinderde. Vanaf nu verbieden wij ook de tennislessen op Strokel waartoe Jan van den Berg hem overhaalde. Wij zeggen unaniem het vertrouwen in deze trainer op. Niet in Hans, want Hans komt er wel als hij goed naar onze aanwijzingen blijft luisteren. Laag dóór de knieën, het racket op tijd naar achteren, kin omhoog, been niet optillen en vooral rustig blijven. Volgende keer bespreken wij Hans’ volley.


kwartels op het dak

disgenoten, een mogelijk eenmalige kookrubriek, want teveel trouwe lezers vinden het een schending van privacy. De kritiek kwam niet van de disgenoten, maar van e.v. toekomstige gasten. dickblogt beraadt zich nog over de vorm….. (tips?)

datum: 05-08 2011

aan tafel: ellen/gerrit, amanda/reynoud, andrea/remco & dickenson®

situatie: grote tafel dakterras, geel gedekt, openhaard, heaters aan.

Amanda had al maanden zitten zeuren wanneer ze nu eindelijk eens zou worden uitgenodigd voor een etentje op het dak. Langer uitstellen was onverantwoord. Ze runt een vrolijk twitteradres waarop ze vragen beantwoordt over recepten en ingrediënten. Reinout staat bekend als BBQ kampioen van Ermelo-Oost. Wij kwamen ze voor het eerst tegen bij de naborrel van een diner bij Andrea&Remco, dus lag het voor de hand deze ook aan tafel uit te nodigen. Omdat het altijd leuk is om daar een voor hun vieren onbekend “stel” bij te zetten was dit een prachtgelegenheid om Ellen&Gerrit eens te vragen. Die hadden er kennelijk zin in; ze kwamen op de brommer. Omdat Remco het meestal niet zolang volhoudt, waren we op tijd begonnen. De zon scheen, dus namen we de amuses op het terras.

Gazpaccio van watermeloen en tomaat. Zomerse erwtensoep van doperwtjes, uitgebakken spek en ui-fruitjes. (rosé Peuch-Haut magnums en voor Gerrit een speciaalbier natuurlijk)

Het loopt; de mensen kennen elkaar en we verhuizen naar het iets hoger gelegen overdekte gedeelte van het dakterras waar de eerste gang al klaar staat. Gelukkig heeft niemand er naar gevraagd, want de ganzenleverterrine was het enige gerechtje wat niet helemaal zelf gemaakt was door Sonja. (bedankt Wim Zwaart!) De appelcompote natuurlijk wel.

Ganzenleverterrine met gekarameliseerde appeltjes met lavendel en geroosterd sesamzaad. (Muscat)

De fles Muscat was drie dagen ervoor meegebracht van vakantie door mijn zoon en hij deed het geweldig bij de terrine. Sonja had vakantie en om een of andere onduidelijke reden mocht ik bij geen van de gerechten helpen deze keer. Graag had ik ‘s middags de kwartels gevuld met de door haar gemaakte vulling. Niet eens vanwege de licht-erotische lading van dit karweitje, maar gewoon omdat er niets mee mis kan gaan. Geen schijn van kans.

Kwartel gevuld met walnoten/abrikoos/broodvulling met Hasselbackaardappeltjes en worteltjes gekookt in sinaasappelsap en –zest (rood: Saint Emilion magnums, licht gekoeld.)

Ik heb haar al zó vaak die aardappeltjes zien insnijden tot een halve cm dat ik dat natuurlijk ook best had gekund. Ze steekt er een prikker door zodat het mes nergens te diep snijdt. Goed idee wel.

Mogelijk was ze bang dat ik bij de worteltjes teveel van het groen eraf zou snijden, dus ook daar kwam ik niet te pas. Dat koken in sinaasappelsap daar was ik niet opgekomen. Ze waren volgens mij al erg oranje.

Assortiment Franse kazen. Dubbeldessert. Soesjes gevuld met Pavlova: Eton mess.

Merengue maken is een feest! Eiwit, suiker, vanille, kloppen, de vorm vullen en dan komt mijn feestje: de kom leegmaken! Ook de soesjes waren zelfgemaakt en zagen er prachtig uit. Het opmaken had ik best gekund denk ik; het moet een mess worden immers. Het zag er prachtig uit op een schaal op voet. (etagère?)

Koffie met witte chocola met geroosterde macadamianoten, abrikoos en rode peper. (Prosecco. Nee, niet die! Een goede.)

Eindelijk een gang waar ik iets aan mocht doen. Niet de chocola, die had ze weer helemaal alleen gemaakt, met een rood pepertje vanwege de roots. Nee, ik mocht de expresso’s maken. Dat ging goed. Toen alle magnums leeg waren kon ik nog wel even mijn show met de reuze Thaise ballon opvoeren. Iedereen schreef een wens op het rijstpapier en plechtig staken we de lont aan. Remco was nog wakker, het was zwoel, windstil en onbewolkt dus we konden de ballon zien totdat hij tussen de andere sterren verdween. We stookten de buitenhaard nog even op en dronken nog een laatste liter Aflichem Blond.

Mijn wens is nog niet uitgekomen helaas, maar dat revangediner bij Amanda komt vast nog wel.

15-08 2011






Thylane & Sofia


Dit is Sofia. Mijn eigen, zij het niet bloedeigen kleindochter. Voorbestemd om het jongste glamourmodel te worden ter wereld. De naam is goed, de ogen zijn goed en zo klein als ze is vreet ze de camera op. Ik moest even aan het idee wennen dat er met het oog op haar glorieuze toekomst gaatjes geprikt dienden te worden in het zes weken jonge vel, maar de oorbelletjes staan haar prachtig. Inmiddels is Sofia acht maanden oud en ik denk dat er door haar trotse moeder al een slordige vierduizend foto’s zijn gemaakt, afgezien nog van de professionele fotoshoots zoals dat heet. Het gaat te ver om ze hier te laten zien, maar de eerste blootfoto’s met rode rozen en struisvogelbont staan op internet. Binnenkort gaan we Sofia uitnodigen om een weekje bij ons te komen logeren. Zeven dagen lang geen flitslampen en geen verkleedpartijen moet heerlijk zijn voor Sofia.

Haar grote voorbeeld heet Thylane. Tien jaar oud en paginagroot op de Vogue in prachtige poses. Beeldschoon, getalenteerd en naar wij hopen gelukkig. Haar Franse moeder heeft de fanpagina inmiddels moeten sluiten omdat de belangstelling flink uit de hand liep. Met haar looks en een naam als Thylane Lena-Rose Blondeau kom je, of je wilt of niet, uiteindelijk terecht op cat-walks en in films. Laten we hopen dat het goed met haar gaat en dat ze ouder mag worden dan zevenentwintig. Over Sofia maak ik me geen enkele zorgen. Als de malaise in vastgoedland aanhoudt, word ik haar manager. dicktipt: de Vogue en Elle in 2021

Hoezo paraplu?

Alhoewel een klein zuchtje wind aan het zwembad best lekker is zit je zalig op het beschutte terras aan het zwembadje. In de slaapkamers blijft de airco zachtjes zoemen zodat ook de Balinese nachten zwoel & cool zijn. Er staan mooie, groene paraplu’s in de kast, maar ik zou niet weten waarvoor eigenlijk.

Een uitgebreide omschrijving en mooie foto’s vind je op http://bit.ly/f3zxuQ , maar via dit blog of twitter kan je vragen wat je weten wilt over Rumah Damay in Seminyak. Het is een fantastische uitvalsbasis om Bali te verkennen. De mooiste golfbaan ligt op een half uur, het gezelligste strand bij KuDeTa op vijf minuten en de lekkerste restaurantjes vlak om de hoek. Lusari maakt de bedden op en Dayu regelt de taxi, de scooter of de massage bij het zwembad. Rust en privacy voor vier personen, maar minder mag ook. Dan lijkt het zwembad groter!

(Nog mooie weken vrij eind september, oktober en vanaf januari! Vriendenprijs voor trouwe volgers)


Bierfeest Ermelo

Kijk, dit zijn toch de dingen waar het platteland goed in is. Onze populaire plaatselijke bierbuik Jan van Wilgenburg, brouwer van het prachtig goudgele Veluws’Blond, organiseert jaarlijks het Ermelo’s Bierfeest in zijn veel te kleine café, brouwerij, bierwinkel “De Hazeburg”. Hiertoe nodigt hij met gemak een stuk of 25 collega bierbrouwers uit om ook hun bier te laten proeven aan zijn trouwe klanten. Ik waag mij er niet aan te raden of er nu 300, 500 of 1000 liefhebbers geweest zijn vandaag. De Hazeburg is een bijzonder café. Diepdonkerbruin met een uiterst interessante klantenkring. Vier dagen van de week een rustige bedaarde kroeg, maar iedere donderdagavond barst het uit zijn voegen door massaal toegestroomde scholieren. Het weekend begint met de Vrijmibo (vrijdagmiddagborrel) die ik zelden oversla en het zou mij niet verbazen als er ook op de zaterdagavond een fust of tien doorheen gaan. Een ongekende sortering bier uit alle hoeken van de wereld van de tap of per fles en een goudeerlijke gestamptepotkeuken. Het is mij vandaag niet gelukt om alle gepresenteerde biersoorten te proeven maar ik had de smaak goed te pakken. De ingehuurde meezingzanger zong op zijn podium van gestapelde kratten van Stones tot Hazes en wij haakten gretig in. Oud en jong genoot, zélfs toen tegen acht uur de regen met bakken uit de Veluwse hemel viel. We hebben geen Zwarte Cross, geen GayParade, maar het Ermelose Bierfeest kan hier moeiteloos tegenop! Over ongeveer 364 dagen kunt u meefeesten, maar ga gerust vast eens proeven binnenkort. De Hazeburg is een bijzonder café met vele gezichten en Jan van Wilgenburg een bijzonder sympathieke brouwer van een buitengewoon blond biertje.

dicktipt: Veluws Blond. (http://twitter.com/#!/Hazeburg)



debt, no doubt.

Dames en heren, lieve vrienden, het had niet veel gescheeld of er was een abrubt einde gekomen aan dit mooie blog. De creditcards weigerden al een paar weken alle dienst en de stapel onbetaalde rekeningen steeg tot ongekende hoogte. Onderling konden wij geen overeenstemming bereiken over het te voeren beleid en eventuele oplossingen voor lange- en kortere termijn. Over en weer wantrouwen en verschillen van inzicht hielden ons wekenlang in hun wurgende greep. Gisterenavond, na een zoveelste verhitte discussie zijn mijn vrouw en ik tot een passend compromis gekomen. De oplossing lag eigenlijk voor de hand; uiteindelijk ging zij schoorvoetend akkoord met een verhoging van het schuldenplafond. In de garage draait de drukpers op volle toeren vijftigeurobiljetten. Geen vuiltje aan de lucht. Kijk op http://usdebt.kleptocracy.us/ dicktipt: geen dollars kopen!