Maandelijks archief: februari 2012

Facebooks’ex

Geplaatst door door
7


Ik weet niet of u de kleine lettertjes onder deze stelling kunt lezen, maar ik hoop dat daar staat: -met minderjarigen, -met dieren, -in de achtbaan of -met je panty aan. In bijna alle andere gevallen kan ik het met de stelling niet eens zijn. Tot mijn grote schande moet ik wel toegeven dat ik bijna alle dagen mijn scherm open met Facebook, daarna snel naar Twitter en dan kort naar Linkedin. Even later kijk ik of er nog wat zinnige email is binnengekomen en tenslotte, na de derde expresso naar de headlines van Nu.nl. Toegegeven, als ik het helemaal alleen voor het zeggen had zou ik de dagen ook liever met sex beginnen, maar het is nu eenmaal niet alle dagen zaterdag. Er zullen best huwelijken zijn die stevig te lijden hebben onder deze (a)sociale media. Het is werkelijk wild aantrekkelijk om er af en toe tot over je oren in te vluchten als er een programma over bruidsjaponnen op tv is of zo’n vreselijke ziekenhuis serie. Ik ben best benieuwd hoeveel relaties er inmiddels op gestrand zijn, maar vast en zeker zijn er meer door ontstaan. In het beste geval is Facebook relatieneutraal, mocht dat een woord zijn. De stelling: “Ik verloor mijn ex aan facebook” klinkt niet eens zo heel vreemd. Bij het feit dat ik aan dit blog nooit een cent zal verdienen heb ik mij inmiddels neergelegd. Een opsteker voor mijn latente eerzucht zou zijn dat er een relatie zou stuklopen op dickblogt. “Liever dickblogt dan sex.” Alhoewel mijn kijkcijfers nog steeds de lijn naar boven vasthouden vrees ik dat dit te hoog gegrepen zal zijn. Ik stel met uw goedvinden hetvolgende compromis voor: “Liever dickblogt dan sex met je panty aan.” Mee eens?
dicktipt: geen fb op zaterdagmorgen!

(ik mag het toch wel proberen!?)

Email

taarten van Abel

Geplaatst door door
2


Wat een schitterend format is dit. Kent u het VPRO programma? Weliswaar bedoeld voor kinderen denk ik, maar werkelijk knap verzonnen en geweldig gepresenteerd door Abel. Hij zal best een achternaam hebben, maar die ken ik niet. Taartenbakker Abel dus. Een modern Amsterdams accent, dat wel, maar geen moment van egotripperij. Op het oog ontspannen de moeilijkste vragen afwisselend met simpele instructies over het bakken en versieren van een taart. Ik heb ademloos gekeken naar de uitzending van vandaag. Een schattig zusje van twaalf legt uit waarom ze een taart wil bakken voor (het elftal van) haar omgekomen broertje Boris. Ik kan me wel tien presentatoren met en zonder accent voor de geest halen die van dit onderwerp een akelig en huilerig kijkcijfermonster hadden gemaakt. Zo niet Abel. Een diepe buiging voor de manier waarop hij met zijn gastjes omgaat en ik hoop werkelijk dat hij mooie kijkcijfers haalt zo vlak voor Studio Sport. Kijkt u vooral de uitzending van vandaag (zo 26-02 ’12) nog even terug als u hem gemist heeft. Een pracht taart, een lief zusje en een uiterst knappe presentator. Ik ben een jankerd, maar dat gaat u vast beter af. dicktipt: Taarten van Abel.

Email

zilver

Geplaatst door door
11


Mijn oude vader (1916) voelde zich verplicht om, behalve voor zijn vrouw en zes kinderen, ook een beetje voor de rest van de wereld te zorgen. U kent ze wel, voorzitter hier, penningmeester daar. Schoolbestuur, ondernemersvereniging, diaconie, kiesvereniging, comité zus, actiegroep zo, om over “het verzet” maar te zwijgen. De Zilveren Pauw kreeg hij lang geleden uitgereikt door zijn latere buurman Burgemeester Veen voor zijn verdienste voor de Gemeente Ermelo in de tijd dat samenvoeging met Harderwijk (ook) dreigde. Van actiegroep “Ermelo Zelfstandig” (ca 1960) is mijn vader de enige nog levende pauwdrager. Bertus Bakker, Willem Holtrop, Aalt van der Geest, Hugo van der Wel en Arie van der Meijden zouden hem vast en zeker hebben bijgestaan in de strijd om Rusthuis Rehoboth nog even open te houden tot ook hij aanschuift aan de Grote Vergadertafel. Frits Leene is 96 en wel uitgevochten. Hij laat dit gevecht met vertrouwen aan ons over en wij doen ons best. Politici lijken welwillend, huisartsen delen onze zorg en de pers heeft aandacht. Toch verdedigen de bejaarde bewoners hun eigen zaak het allerbeste. Kijk nog even mee naar Dits&Frits in 2008 en realiseer je dat het inmiddels ruim vier jaar later is. Kort na deze opname haalden wij ze, na ziekenhuisopname, over om te verhuizen naar hun mooie apartement op de begane grond van Rehoboth. Ze zagen er tegenop, maar zijn inmiddels gewend aan deze prettige plek. Wij kunnen ze echt niet uitleggen dat het nu gesloopt gaat worden en dat ze binnenkort moeten verhuizen naar drie hoog in een pand dat over twee jaar ook gesloopt gaat worden. Ik verwacht niet dat de “zorggroep” zal overwegen om Dits&Frits uit elkaar te halen mocht dat economisch beter uitkomen, maar ik ben er niet helemaal gerust op. Wij sollen niet met onze ouders en de Gemeente Ermelo laat niet sollen met haar Zilveren Pauwdragers. Ik weet dat zeker! dicktipt: Spreken is zilver, helpen is goud.

Email

mooie rooie

Geplaatst door door
4


Gisteren kreeg ik een twitter van een vriendelijke wijnhandelaar. Hij nodigt zijn klanten uit voor een proeverijtje en belooft daarbij prachtig dungesneden salami. Doet een beetje denken aan de gelijknamige taktiek, maar je moet er iets voor doen tegenwoordig. Hij doet er zéker wat voor, want ter opluistering heeft hij bovenstaande Berkel snijmachine op de kop getikt en dat is werkelijk een beauty. Ik herinner mij uit een reportage over (het huis van) Pim Fortuijn dat in zijn hal eenzelfde rode blikvanger stond te pronken. Op de een of andere manier staat zo’n Testa Rossa onder de snijmachines voor Italiaanse luxe, al is het puur Hollands fabrikaat. Wij hebben een oude, rode weegschaal op een mooi plekje in de keuken staan maar die legt, vergeleken met zo’n snijmachine geen enkel gewicht in de schaal. Op Bali zie je hier en daar prachtige groene machines waarmee ze blokken ijs schrapen in een glas of plastic bekertje. Vervolgens gaat er een beetje susu-roos overheen en het wordt als ijsje verkocht. Ik stond op het punt zo’n ingenieus ding te kopen, maar gelukkig weerhield het gewicht mij ervan. Loodzwaar gietijzer. Ook bovenstaande Berkel zou een vreselijke sta-in-de-weg zijn, maar ik denk dat het mij niet in de weg stond hem te kopen. De prijs misschien wel. Ik heb een donkerrood vermoeden waar deze machine vandaan komt. Het zou mij niet verbazen als de leverancier op dit filmpje staat. Dinsdagavond spreek ik hem. dicktipt: http://www.dewijntherapeut.nl/nieuws/

Email

rectificatie

Geplaatst door door
1


In een vorig blogje met de naam rodelmax schreef ik wat denigrerend over kleinzoon Max. Hij zag er weliswaar stoer, maar wat zorgwekkend uit voor- en tijdens zijn lange rodelafdaling van Fanes naar St Vigilio. Vandaag kreeg ik een nieuwe foto toegestuurd, ditmaal tijdens de schitterende zwarte afdaling door het bos naar Brunico. Het is een wat beladen onderwerp deze dagen, maar de Kronplatz is gelukkig een relatief veilig gebied. Genoemde afdaling is hier en daar vrij steil, maar voor een zwarte piste best vriendelijk bij voldoende sneeuw. Helaas was ik er niet bij deze keer, maar Max (7) had er deze week geen enkel probleem mee. De stoere pose halverwege zegt meer dan genoeg. Wat is kanjer in het Italiaans? Veilige reis naar huis!
dicktipt: kindvriendelijk hotel Al Plan, Italie.

Email

acht engeltjes

Geplaatst door door
2


U kunt mij niet wijsmaken dat u niet nieuwsgierig bent dickblogt te horen zingen in de Mattheus Passion. Niet bij de engeltjes van het Kampen Boyschoir die hun loepzuivere partij voor de pauze meezingen, maar bij de bassen koor 2 van Kleinkoor Caprice. Het wordt een prachtig concert, gelooft u mij. Na afloop tref ik u graag, aan de bar, als u tenminste geen bezwaar heeft tegen mijn stemmig zwarte pak. Zaterdagavond, 24 maart, 19.30 Harderwijk.

De laatste mooie kaarten on-line bestellen via www.cultuurpuntuit.nl of via www.bachpassionenharderwijk.nl
dicktipt: Hotel Baars na afloop. Overnachten met ontbijt direct naast de Grote Kerk.
Mocht u verhinderd zijn: herkansing 28 maart Zwolle, Dominicanerkerk. Toonkunst Ceacilia.

Email

vrouwen en kinderen aan de kant.

Geplaatst door door
Reageer


Valentijn, alias Beelen de slopert, heeft zijn eerste skiklasje tot een onverwacht goed einde gebracht. Het was even spannend of mama hem de eerste dag achter zou kunnen laten bij het klasje, wetende dat hij het op een oorverdovend schreeuwen zou zetten. Kennelijk werd die buckelpiste probleemloos genomen. Als ik de ouders mag geloven heeft hij de tweede dag zelfs een klasje overgeslagen en dat is, zoals u weet, slechts weinigen gegeven. Het zou mij niet verbazen als Valentijn aan het eind van de vakantie gewoon meegaat naar de Kronplatz en dankzij zijn pizzapunt, im Pflug de hele afdaling maakt. Zo niet nu, dan volgend jaar. De beide broers weten inmiddels dat er voor een paar dagen wintersport serieuze offers gevraagd worden. Over de heenweg hebben ze ruim twintig uur gedaan, een comfortabele overnachting niet meegerekend. Ik hoop dat ze op de terugweg iets meer geluk hebben, want de broertjes hebben alle DVD’s inmiddels drie maal bekeken denk ik. Bovenstaande foto is wat statisch, dat geef ik toe, maar ik ben ervan overtuigd dat dit manneke zijn manneke zal staan. Vorig jaar waren wij erbij toen hij zijn nageltjes verbeet als hij met oppas Regina beneden achter moest blijven. Morgen gaat hij de hele lift naar boven en ik had er een grote cola voor over om hem naar beneden te kunnen zien ploegen. Moeders en kinderen aan de kant, want de sloper komt eraan! dicktipt: volgend jaar samen snowboarden mannen!

En nu, zoals beloofd, klaar met die opaonzin en terug naar onbelangrijker zaken!

Email

rodelmax

Geplaatst door door
2


Schrijf ik net in mijn vorige blog “Sofia” dat ik van die mooie kleinzonen heb. Krijg ik deze foto uit Italie toegestuurd! Genomen halverwege de rodeltocht vanaf Fanes terug naar St Vigilio. Bijschrift: familietraditie. Nu zijn er wat verzachtende omstandigheden te verzinnen, zoals A: Het was zéker 23.00 uur, dus ver voorbij bedtijd. B: Mijn grote vriend Max had al de hele dag op ski’s gestaan. C: De tocht naar boven gaat per z.g. Schneekatze op rupsbanden en duurt ten minste een uur. D: Het eten in Fanes is ouderwetse Italiaanse bergkost, en dat gaat niet in je koude kleren zitten. E: inderdaad: koude kleren. F: Max’ vader, mijn zoon dus, gaat dermate hard met zijn rodelslee, dat bij het remmen de sneeuw zo hoog opspat, dat Max niets meer ziet en werkelijk ijskoud wordt. G: Max drinkt gelukkig nog geen alcohol, en zonder alcohol kan dit eigenlijk niet. Tenslotte: Ik weet zeker dat Max de volgende morgen aan het ontbijt weer helemaal het mannetje is, met brilletje en onvervalste Rob-de-Nijs-spleet. Het is een kanjer!


Binnenkort nog één blog over de eerste skiles van Max’ broertje Valentijn, en dan maar weer snel over naar onbelangrijker zaken! dicktipt: St Vigilio / Fanes It.

Email

Sofia

Geplaatst door door
2


Dit weekend was ze er. Mijn halve kleindochter Sofia. Vandaag vertrok ze weer met haar ook erg lieve ouders naar Zutphen en, als alle ramen, glazen tafels en deuren gezeemd zijn blijft slechts de trots. Sofia is een prachtmeid. Mijn bloedeigen kinderen hebben weliswaar mooie (klein)zonen op de wereld gezet, maar voor dit Holland’s future topmodel waren mijn genen niet nodig. Ze was daarvan ook beslist niet mooier of slimmer geworden. Ons huis is driemaal groter dan haar eigen huis, en daar wilde ze deze dagen danook vol van profiteren. Ze dribbelt doorlopend het hele huis door, met haar vader of moeder steevast vlak achter haar aan. Meestal moeder Slavka. Ze maken wat kilometers samen! Zelden zag ik een moeder die zo voor de volle honderd procent in haar moederschap opgaat. Sofia heeft de ogen van haar oma. Diepdonker in een mooi, klein verstandig hoofdje. Een mix van ondoorgrondelijk Azie, het nieuwsgierige Oost-Europa en het het kortaangebonden Nederland. Krap anderhalfjaar oud en twee-talig, al verstaat nog niemand haar. Sofia is geboeid door vogeltjes en alleen al daarom houd ik van haar. Over 16 jaar vliegt ze uit en geeft haar moeder het nakijken. Zoals ik al eerder meldde houd ook ik meer van vogeltjes dan van poezen, dus heeft Sofia’s foto vandaag deze verdrongen van mijn beeldscherm. U kent nu de achtergrond.

Email

hoogtestage

Geplaatst door door
Reageer


Er zijn veel klachten binnengekomen over het teveel aan aandacht voor Hans van Tilbuerg op deze plaats, dus deze keer geen woord over Hans. Wel jammer natuurlijk, want er was best veel over hem te melden. Zijn vorderingen op het snowboard liegen er niet om en ook over zijn zojuist opgeleverde dakkapellen aan de Rietlaan is veel te doen geweest. De commissie welstand was ook voltallig op wintersport denk ik. Afgesproken dus, deze keer niets over Hans. Door zijn afwezigheid op de indoorbaan hadden wij veelvuldig een invaller nodig. Een invaller op zijn niveau is niet eenvoudig te vinden, dus zochten wij die regelmatig bij de dames. Vaak vonden wij Jetta Roozeboom bereid voor Hans in te vallen. Het is een beetje droevig om te moeten zeggen, maar met Jetta erbij kwamen wij wél veelvuldig tot de gewenste ralleys en eerlijk is eerlijk, Jetta heeft ons spel op een hoger plan gebracht. Jetta zelf heeft ook hogere plannen trouwens, ze gaat voor de tweede keer wandelen op grote hoogte in Nepal. Ze boekte een tent met uitzicht op Mount Everest base camp. Die reis-tik heeft ze van haar vader geërfd, dat is wel duidelijk. Hierdoor mist ze de eerste twee competitiedagen, maar na deze hoogtestage zal ze in de resterende ontmoetingen meer dan voldoende punten binnenhalen voor haar jonge teamgenoten. Ik heb even voor haar gegoogled, maar ook in Nepal zijn een paar tennisbanen te vinden, dus misschien gaat er een racket mee in het backpack. De tassen worden immers toch door Sjerpa’s gedragen zegt ze. Hans, maar daar gaat het hier niet over, is al jaren op hoogtestage. Volgens eigen zeggen nog net geen twee meter, maar gelukkig heeft hij op zijn zolder nu ook eindelijk stahoogte. Hij tennist inmiddels ook weer, en al zou u dat niet verwachten misschien: wij zijn best blij met hem. De competitiedagen dat wij compleet zijn draagt hij onze tassen. Sjerpahans.

Email