eek!


U weet, ik ben geen fotograaf. Ik ben niet eens in het bezit van een fototoestel en van sluitertijden en diafragma’s wil ik niets weten. Bovenstaande plaatjes zijn vanmorgen vroeg gemaakt met mijn telefoon en ik ben er trots op! Nee, niet op de kwaliteit, maar wel op ons nieuwe huisdier. De laatste weken worden wij gefrequenteerd door deze prachtige brutale eekhoorn. Voor u, die aan de bosrand woont of in de duinen zal dat niets bijzonders zijn, maar ik woon aan de Stationsstraat! Ermelo is inderdaad een groen dorp op de Veluwe, maar ik woon in het centrum, voor zover daarvan sprake is! Midden in de winkelstraat en dan ook nog eens op één hoog! Ik schepte al eerder op over het groene sedumdak, wat op dit moment overigens knalgeel bloeit. Over een paar weken is het wit, en pas daarna is er weer sprake van een groendak. Zo’n dak trekt veel volgels aan. Soms ploegen vijftien kraaien het dak om, soms tien duiven en de hele dag door vliegen koolmezen, mussen en ander klein gevogelte het kooitje in en uit. Ik ben nogal trouw in het verstrekken van pinda’s. Jaarrond! Af en toe maakt een bonte specht mij vrolijk, en de laatste weken dus ook deze eekhoorn. Hij is allerminst schuw en komt een enkele keer zelfs binnenkijken. Vanzelfsprekend zou ik u veel liever melden dat de staatsloterij ons kwam opvrolijken, of dat al mijn creditcards plotseling weer werkten, maar dat laat nog heel even op zich wachten. Voorlopig zijn we blij met ons nieuwe huisdier en blijven we vooral investeren in pinda’s en pindakaas. Onderstaande foto is niet van mij, dat begrijpt u! dicktipt: pindakaas!

rus in oranje!

Het damestennis was zowiezo al leuker om te zien dan dat van de Heren, maar nu wordt het pas écht leuk! We hadden natuurlijk al een prachtige Rus met de naam Sharapova, en nu een mooie Nederlandse Rus in de derde ronde van Wimbledon. Een plaatje om over het korte gras te zien rennen en ze slaat werkelijk als een groot mens! Geen attitude of hinderlijk geschreeuw, maar ze wint haar potjes fris en vrolijk. Beetje jammer dat het op Wimbledon niet in het oranje mag, want dat staat haar vást en zou voor ons veel goedmaken deze dagen. Ik ben best blij met haar. dicktipt: Arantxa Rus

Nabrander: Geweldig tóch? Eén keer vragen en vandaag zet ze de foto op twitter!

de druppel

In grote delen van de wereld is waterschaarste een groot probleem. Ik heb het niet nagerekend, maar de totale watervoorraad op aarde zou op bovenstaand plaatje in de juiste verhouding zijn afgebeeld. Er zijn plekken op aarde waar het vooral verdampt en op andere plekken regent het. Klagen over het weer laat ik graag aan anderen over, maar als ik nu naar buiten kijk is een tekort aan water niet het eerste wat in mij opkomt. Het is gewoon ongelijk verdeeld in de wereld en niet alleen het water helaas. Hier hebben we niets te klagen eigenlijk. Morgen schijnt de zon vast wel weer.
dicktipt: Een boek, of boeken!

volkstent

dit is de tent…

en dit is de bus…

De keren dat ik heb gekampeerd zijn op de vingers van één hand te tellen. Als jongetje ooit “met z’n allen” in Zandvoort en een jaar of tien later met een vriendje op de Puch naar Giethoorn. Mijn ex deed er niet aan, want die wist niet hoe de passpiegel en de kledingkast mee moesten. Voor de rest was ze redelijk sportief. Nog wat jaren later met alle (4) jongens in een Eurotent op Cosica en vervolgens nog eens met z’n tweeën in een te klein tentje achterin de oude, rode cabrio. Tijdens die laatste kampeervakantie stond half Corsica in brand waardoor de camping werd geevacueerd. Dat was dus ook de laatste keer, tenzij…. Met bovenstaande combinatie zou ik het nog wel een keer leuk vinden misschien. De versnellingspook van zo’n Volkswagen is altijd een feest om mee te schakelen en de tent ziet er ook niet al te ingewikkeld uit om op te zetten. Gewoon vlak naast elkaar zetten en je lacht iedere camper uit, denk ik. Behalve zo’n grote Hymer natuurlijk. Weet je wat? We blijven gewoon lekker thuis. dicktipt: Vergeet het pompje voor het luchtbed niet!

gevoelig!

Dat deze tijd niet helemaal fantastisch is wanneer je inkomen uit onroerend goed moet komen, begrijpt u vast wel. Klagen helpt niet. Op mijn vraag: “Hoe gaat het met je?” antwoordde een collega vorige week: “Nou, ik mag wel klagen”! Dat vond ik wel weer een opvrolijker, al bedoelde hij het misschien minder lollig. Waar ik tegen u tóch even over wil zeuren nu we onder elkaar zijn is hetvolgende. De laatste jaren zijn er nogal wat programmas op TV over makelaars en woningzoekers. Daarin valt nogal eens het woord “gevoel”. Soms “voelt” het huis goed, soms heeft men er “geen goed gevoel bij”. We begrijpen meestal wel ongeveer wat ermee bedoeld wordt natuurlijk. Mijn verleden ligt in de damesmode, en als de dames nog geen zin hadden om te kopen, of liever wachtten op de uitverkoop dan zeiden ze vaak: “Ik kijk nog even verder.” Die zag je dan voorlopig niet terug. Nu maak ik af en toe mee dat grote, succesvolle vakmensen uit onroerendgoedland ook zo’n onduidelijke reden bezigen om te zeggen dat ze iets niet gaan doen. Ze hebben er geen goed gevoel bij! Pand goed, huurder goed, prijs goed, gevoel: niet goed! U begrijpt dat ik dan helemaal door mijn argumenten heen ben en haastig een terrasje opzoek en een biertje bestel. Sporadisch komt het voor dat ik de betrekkelijke “eerlijkheid” van de dames mis. Zeg gewoon: “Het pand past me niet, ik kijk even verder.” Om met Bolkenstijn te spreken: “Emotie is leuk, maar dan graag vooral thuis!” dicktipt: Volg je gevoel, maar zeg wat je vind.

Kunt u mij nog volgen? Fijn! (twitterrrr)

foxtrot


Ze hadden mij gewaarschuwd. Vanaf nu word je vaker uitgenodigd voor een begrafenis dan voor een bruiloft. Niet dat ik nou zo gek ben op bruiloften; integendeel, maar ter afwisseling van al die crematies en begrafenissen begin ik er zo langzamerhand naar uit te zien. Twee weken geleden nog vriend P, en vandaag Nico (1943) weggebracht. De nabestaanden vast en zéker, maar ik ben er nu ook wel even klaar mee, hoop ik. Prachtig hoor, die muziek en indrukwekkend die toespraken. Allerliefst en vertederend, die kleinkinderen. Koffie met cake en oude bekenden maken het na afloop soms best gezellig, maar ik begin naarstig te verlangen naar zo’n ongecompliceerde bruiloft met bladen bier en psv (port, sherry, vermouth). De polonaise halverwege trotseer ik graag en als men er op staat sluit ik nog aan ook. Héérlijk die bruiloften op de Veluwe. Je drukte de ober bij het eerste rondje een rijksdaalder in de hand en de rest van de avond bleef hij rennen met bier op kosten van het bruidspaar of zijn leven er van afhing. Het waren verschrikkelijke avonden waarbij de goedbedoelde bitterballen en andere borrelhappen niet konden opwegen tegen de terreur van de artistieke bijdragen van de neven en nichten. Het was hartverscheurend plat, maar ik verlang werkelijk terug naar die tijd met bruiloften en de bijbehorende geboortegolf. Ik ben even helemaal uitgecondoleerd, dus doe mij een plezier en blijf voorlopig gezond. Eerst weer wat champagne en bruidstaart en ik laat u wel weten wanneer mijn meeleven weer voldoende is opgeladen. Alle liefs voor de weduwen, maar nu weer eens dansen met de bruid. dicktipt: dansen tot het je foxtrot uit komt!

windei


“AMSTERDAM – Unilever wint voor het tweede achtereenvolgende jaar een prijs waar het concern niet blij mee zal zijn. Becel Pro-activ wint het Gouden Windei van Foodwatch dit jaar voor het product met de meest misleidende marketing. Het kuipje margarine kreeg één derde van de stemmen. Bijna 19.000 consumenten deden mee aan de verkiezing. In 2011 kreeg Unilever de ‘prijs’ voor Blue Band Goede Start! Witbrood, dit jaar is Becel Pro-activ de klos. Volgens Foodwatch is er nooit aangetoond dat de plantaardige stoffen in de boter daadwerkelijk het risico op hart- en vaatziekten verkleinen.”

Ruim twee jaar geleden zwoer ik de roomboter af, tegelijk met de saucijzebroodjes en de muntdrop. Beter voor mijn bloeddruk, vond de (sport)keuringsarts. Een paar maanden later was de toestant “onder controle” en inmiddels fluctueert mijn bloeddruk binnen de gestelde normen en houdt nagenoeg gelijke tred met de stapel te betalen rekeningen. Trouw trok ik bij AH wekelijks de Pro-Activ melk (melkdrank staat op het pak!) en de gelijknamige margarine uit het vak, waarmee je volgens de verpakking niet gelijk ook je bloedvaten dichtsmeert. Deze week ontvingen beide Unilever producten Het Gouden Windei voor de meest misleidende reclame. Gewoon een staaltje ijzersterke marketing en ik trapte er triomfantelijk in. Vrijdagmiddag mag ik weer mee boodschappen doen en u weet wat er als eerste in mijn karretje ploft! En voor Vaderdag geef ik mijzelf mogelijk ook een pot clotted cream voor bij de croisants. dicktipt: en een zachtgekookt windei.

vibrato

De meeste koorzangers moeten regelmatig opdraven bij hun dirigent voor een z.g. stemtest. Het koor wil weten of je nog steeds dezelfde stemsoort hebt en of je nog goed genoeg bent voor het uit te voeren muziekstuk. De meeste zangers vinden dit niet leuk en zijn op zijn minst wat gespannen als ze moeten opdraven. Bij mijn nieuwe koor stond ik nog niet op de mailinglist dus had ik de aankondiging gemist waarin stond dat we op de e.v. zaterdag allemaal “gestemd” zouden worden. Ik informeerde naar de procedure en het was de bedoeling dat ik een solostukje zou instuderen om voor te zingen als eerste onderdeel van de test. Ik had daarvoor nog anderhalve dag de tijd. Op de bewuste zaterdagmorgen, nu twee weken geleden stond ik, samen met wat andere nerveuze zangers lichtelijk gespannen op mijn beurt te wachten. Dit nieuwe koor is kleiner, ambitieuzer en veeleisender dan het andere koor en ik moet het zéker niet van mijn notenkennis hebben. Ik besloot me er opgewekt doorheen te bluffen, wat gezien bovenstaande rapportage maar ten dele lukte. Ook vorige dirigenten hadden al eens wat bemerkingen bij mijn “vibrato”. Inderdaad zit er wat overgevoelige bibber in mijn stem, wat ik mij ook goed herinner van de zangstem van mijn vader. (Geen zorg, hij is 96 en gezond, maar zingt niet meer!) Onderaan leest u de aantekening van dirigent Wolfgang: Onnatuurlijk vibrato! Dat zullen dus wel weer wat zanglessen worden, want hoewel niet ambitieus, ga ik wel voor goud vanzelfsprekend. dicktipt: 18 karaat!

Sofia duikt dieper

Zegt u het maar. Is Sofia een kanjer of is ze een kanjer? Ze heeft een modellentoekomst nog niet uit haar (moeders) hoofd gezet, maar volgens mij heeft het meisje meer in haar mars. Bovenstaande foto geeft een staaltje onverschrokken freestylediving weer waar menig kleuter toch eerst even over zou nadenken. Ik weet dat harteloze ouders soms babies ongevraagd in het water smijten, maar Sofia springt er met haar anderhalfjaar gewoon zelf in. Moeder ligt dan al een minuut op de bodem te wachten met de camera in de aanslag en het resultaat mag er zijn! Mocht ze de Vogue niet halen, hetgeen ik betwijfel, dan wordt ze vast een nieuwe Umberto Pellizari. dicktipt: zwembandjes

stormschade

Dat was een erg vroege novemberstorm vanmiddag. Loop ik nietsvermoedend na het koele vrijdagmiddagblondje in de Hazenburg door de nieuwe mega A.H mijn boodschappen te scannen blijkt het buiten wind te hozen. Thuisgekomen liet ik van schrik bijna het kratje boodschappen uit mijn handen vallen toen ik Adriana hulpeloos op haar zij aantrof. Een onbehouwen windhoos had haar hoeven ruw van het beton gerukt. Ze mag van geluk spreken, want een tweede rukwind had haar met een smak van het dak op de parkeerplaats kunnen blazen. Morgen zal ik haar reanimeren en met nieuwe bouten aan het beton vastsjorren. Overigens is ze flink aan het vervellen, dus laten we haar binnenkort pimpen door atelier Da Vinci. Wij denken aan hemelsblauw met hier en daar een wit wolkje. Mocht u een beter idee hebben, dan hoor ik dat graag. De winnaar maakt kans op een liter melk. dicktipt: pimpmijnkoe